KÖPEĞİ İLE DOLAŞAN KADIN | ANTON ÇEHOV
çehov'un en sevdiğim öyküsü. ara ara açıp okuyorum. hatta the reader'da okunduğunu gördüğüm an filmi durdurup kalbimin normal bir hızla atmasını beklediğimi hatırlıyorum. ondan sonra da okuduğum her seferde ilk cümleyi michael berg sesiyle okumaya başladım.
"rıhtım boyunca gezintiye çıkanların arasına yeni bir kişinin daha katıldığı söyleniyordu; bu, küçük köpeğiyle birlikte gezen bir kadındı."
Kişi sevince, bu aşk üzerine düşünecekse, mutluluk ya da mutsuzluğu, iyilik ya da kötülüğü zamanla değişen kavramıyla göz önüne almalı ya da hiç düşünmemeli.. Bir cümle ne kadar anlamlı, güzel kurulmuş olursa olsun; ancak tasasız, heyecansız kişileri etkileyebilir. Mutlu ya da mutsuz kişilere her zaman yetmez. Mutlulukla mutsuzluğun en iyi anlatış yolunun çoğunlukla sessizlik olmasının nedeni de budur. Aşıklar birbirlerini sustukları zaman daha iyi anlarlar, sessizlik kelimelere dökülebilir, ancak gerçek anlama ulaşamazlar..


Hiç yorum yok:
Yorum Gönder